Kombuispraat

Heren, heren, hier moet ik tegen ageren! Het was voornamelijk slechte reparatie van versleten kleppen bij louche bedrijfjes.
Het was een soort valse zuinigheid van de club. Vaak genoeg meegemaakt dat opgelaste kleppen eerst maar werden afgedraaid om slakinsluitingen op te sporen.
De Hotlo was vooral populair bij de "owners" vanwege zijn lage specifieke brandstofverbruik. Vandaar dat hij zoveel gebruikt werd.
Nico, je kan ook wel wat tegengas geven denk ik!
Groet, Franse Kees

http://vooi.eu/uhp.php?language=0&uhp=FR10841

Catalpas zei: De Hotlo was vooral populair bij de "owners" vanwege zijn lage specifieke brandstofverbruik. Vandaar dat hij zoveel gebruikt werd.

Hahahahoehahahic.... Het kreng gebruikte inderdaad zeer weinig brandstof, per week dan. Logisch als de neten. Per week oversteek drie dagen drijven.... 8.800 apk en 35 ton gebruiken per etmaal. Maaarrrr... de Van der Lught van 9.000 apk gebruikte 29 ton per etmaal. Dus dat scheelde nogal op een oversteekkie.....

Aangepast, was geen 27, maar 29 ton. Maar toch een verschil van 6 ton.....

Goed, als ex-sparks wil ik toch nog ff wat kwijt. In de eerste plaats, Nico kennende, zal ie hier niet reageren. Hij zal wel weer een mailtje naar iemand toesturen
Tweede: als ik Bankie zijn verhaal lees, denk ik: verstuivers bij herplaatsing goed orienteren heren. Dat werd dus maar slecht gedaan. Waarom? Zaten er op het hoofdkantoor jurken die daarvan op de hoogte waren gesteld door Stork maar het niet de moeite vonden dat door te geven? Lijkt me helemaal niet godsonmogelijk...
Ook Lescatalpas geeft iets aan wat m.i. weer het gevolg is van slechte orientatie van de verstuivers, nl. versleten kleppen. Dat krijg je als je het niet goed doet.... maar wat interesseerde dat misschien jurk A. op het hoofdkantoor van de RIL (en uiteraard andere clubs). Als ik alles parallel zet: ook hier weinig communicatie tussen Stork en de uiteindelijke beoefenaars van de kunst, mogelijk door toedoen of juist niet toedoen van wal-halzen.
Nico: reageer maar eens!

Gevoelsmatig voel ik wel voor de uitleg van Gerard. D'r zit m.i.z. erg veel in.
Echter, wat Kees stelt lijkt mij ook niet onwaarschijnlijk.......... De Hollandse zuinigheid kennende..........
Zo komen we eigenlijk weer terug bij af, of, naar ik hoop, op een levendige discussie uit
Wat Louis stelt over die dieselloc's is voor mij een nieuw gezichtspunt. Dat Werkspoor de aandrijving voor vele diesel treinstellen, inclusief de T.E.E. heeft geleverd is mij bekend.
Ik neem aan dat in dit geval over een dieselloc wordt gesproken. Vergeef me dat ik het serie nummer even niet uit het blote hoofd ken, maar ik denk dat het een type geweest is met twee schuine kappen over de machine ruimte en de cabine in het midden. In iedergeval een kleine serie.

m.v.g. Roy

Roy, het gaat over de serie 2600 (misschien beter bekend onder de naam Beelen). 5 stuks gebouwd, waarbij de planning was er minstens 20 te bouwen. Langzaam draaiende hoogvermogen machines. Leuk in de USA, niet in de lokale treindienst in Nederland. Werkspoor leverde 5 motoren plus 1 reserve en bouwde de machines, die zwaar werden, maar door de achteraf ingevoerde wensen van de NS te licht moesten worden gebouwd. NS was God, dus wat wilden ze bij Werkspoor? WS zelf had allang aangegeven het concept niet OK te vinden.
Na wat jaren werd de 2801 nog geleverd, ook al zo'n wanding. Mede door slechte communicatie tussen NS en WS tot een wrak geworden, waar dat helemaal niet nodig was geweest. Maar zo ging het in de jaren 50, zelfs 60
De serie waar jij het over hebt is wat na de oorlog door de Amerikanen is overgedaan aan NL. Aanvankelijk serie 600, later herdoopt in 2000. Prima machientjes, maar dat kon je de Yanken wel toevertrouwen De olietreinen van Schoonebeek naar Rotjeknor hebben er de nodige tijd prima op gedraaid!

Inderdaad Louis ik bedoelde die serie 2000 !.
Ik was dus mooi aan de serie 2600, de "Beelen", voorbij gegaan. Gelukkig komt er nu toch een model van uit, of is er al...................

m.v.g. Roy

Nog even over die hotlo, Bankie, Je moet hier groot bij denken, we praatten over zo'n 10 gram per pk.uur minder dan pak weg een Sulzer. Die "van der Lught"van jou zal wel een "Werkspoor Lugt" zijn en met jou opgave komt dat op 125 gr per pk.uur. Reken maar na. Zulke motors hebben ze vandaag de dag nog niet. (Een Hotlo zat zo rond de 150 gram per pk.uur.)Als je een stuk of 10 van die dingen hebt, praat je wel even over miljoenen per jaar. Kan je heel wat klepjes voor oplassen, en wij waren bijna gratis want we waren toch aan boord. Zoals ik al zei, je moet de dingen groot bekijken, vergelijk dit maar eens met dat miezerige haaitje in je avatar:

Zo deden we dat bij de RIL (Straat Korea, Stork SW, PG '77)
Groet, Franse Kees, met een vette knipoog

Nico voegt daar (over die haai en het "goud" poetsen) nog aan toe:Kijk, hier heb je die zelfde haai, kennelijk nog eens gevangen op de Kobe. Janik Kuckmer onze vijfde, ving hem. China nam het helemaal over. Dat werd me een middeleeuws sadistisch feest. Niet te stuiten waren die lui. Met vingers in ogen prikken, dat soort werk.

Bijlage:

'77-2 haai.jpg [ 56.44 KiB | 455 keer bekeken ]

Op de andere foto onze 3e en 4e machinist Kees en Ton in hun vrije tijd. Zo te zien poetsen ze hun middenoosters goud.
Reactie van Nico op het "verbranden"van uitlaatkleppen.
We hadden daar(Straat Kobe) een SW 90 als ik het wel heb. Ik ben te lui om het na te kijken. Dat was dus gewoon een latere Hotlo waar je de zuiger op zijn Werkspoors kon overhalen. Ook vier kleppen met verstuiver in het midden. Ook daar waren de kleppen dicht als de brandstof werd ingespoten, dus die gaatjes stand van Gerard, dat zie ik niet zo zitten. Niet vaker een lekke klep dan bij een B&W, het aantal in aanmerking genomen. Ook bij een B&W had je wel eens een lekke klep, en ook vaker als je een slechte oplas firma had getroffen.
Overigens was het lang niet altijd een lekke klep waar je voor moest stoppen bij die Hotlo op de Luzon. Nee, het ontzettende aantal bewegende delen was ook een voorname reden. Iemand op het forum heeft de 'slogan': One piston, one trouble. Denk daar maar eens over na. Als je wat onverschillig werd en de loszittende centrale geleiders los liet zitten en gewoon bleef varen [en wees gerust, je kwam er] dan kregen je opvolgers de "troubles". Want wat eens heeft gevreten blijft vreten. Ik meen dat het op de Luzon was dat zelfs een hele tuimelaarstoel van de kop af kwam zetten. Toen bleven de kleppen dicht. Dat was ook niet goed. Het was ook een te maf gezicht trouwens. Zo wilden we niet eens verder. Dat was een groot voordeel ten opzichte van vliegen, je kon zo af en toe eens even stoppen. Nico
Aldus het nuchtere commentaar. Relativerend en met een knipoog.
Gr.Harry

Nico, "I stand corrected". Natuurlijk was het de Straat Kobe, Stork SW, 6 cyl- 850*1700, 14200 r.p.k
En de messing koffiekan wordt nog minstens 1 keer per jaar gepoetst,
Groet, Franse Kees

Ben benieuwd of dat op die roemruchte 18e dag was Het verhaal op Varen is Fijner geeft aan "er brak iets"...

Louis het blijft voorlopig wel gissen naar wat jij beweert. Heeft het iets te maken met een administratief handigheidje rond de "datumgrens!?
Wat is varen mooi en leuk , maar vooral hunkeren naar land tijdens die lange oversteken.
Gr.Harry

Harry, op oversteken Nieuw Zeeland - Afrika blijft de datumgrens ver van je weg. Maar ze wilden per sé 18 dagen non-stop run hebben voor de foto en dat haalden we dus net niet (volgens Nico, want destijds dacht ik niet anders dan dat we 18 dagen gedraaid hadden )
Maar 17 dagen was eigenlijk ook al een goeie prestatie van die Hotlo

De target was eigenlijk om 20 dagen te halen, n.a.v. een artikel in The Motorship. Lees maar op http://www.varenisfijner.nl/MK_straat_luzon.htm
Daar werd op voorhand door de WTK's al van gezegd: dat halen we nooit! Ze konden de toekomst aardig voorspellen

Hierbij de voorkant van de Stork SW van de Kobe:

Als 3de was ik "in charge" (niet verantwoordelijk geloof ik, dat was Nico) . We zullen vast wel eens gestopt zijn, maar ik kan me er niet veel meer van herinneren. Zeker niet zo vaak stoppen als met de Hotlo's. Op de Cook (2 jaar en ik wilde echt niet naar huis) ging ook van alles mis. Zo liepen er wel eens centrale klep geleiders vast. Gaf leuke opdonders. Als je niet op wacht was, stond je wel binnen een minuutje beneden, want dat hoorde je tot op de bak. Ook daar bleek weer de oorzaak slechte wal reparatie. De geleiders werden voorzien van 2 bussen, een van onder geplaatst, een van bovenaf. Je moest daar geen rocketscientist voor zijn om te begrijpen dat dat niet kon. Die busjes zaten namelijk nooit in lijn, met vastlopers in extreme gevallen als gevolg. Toch nog even benadrukken, veel werk die Storken, maar niet slecht. Als je eens een kruishoofdlager open moest maken, was dat altijd perfect. Dat kon je bij een B&W niet zeggen, dat waren altijd legpuzzles.
De Cook was een apart geval, op de maiden voyage naar London liepen alle krukaslagers eruit. De voor en achterkant van de motor stonden niet in lijn! Daar was ik niet bij hoor (1956) maar er was voor ieder krukas lager een reserve, excentriek, lager.
Groet, Franse Kees

http://vooi.eu/uhp.php?language=0&uhp=FR10841

Over "in charge" zijn gesproken.... gaat het even heel ergens anders over. Nico herinnerde me weer aan een leuk voorval op de Luzon in mijn tijd; te leuk om hier niet te plaatsen:

Een 2e stuurman (Jut) was happig op een overuurtje. Ging op zondag klokken opwinden en gelijkzetten. Dan zei de 2e wtk (DAF) wel eens: “Wat doet die man met mijn klok, mag ik die soms zelf niet opwinden?”

In het dienst reglement zal het nog wel gestaan hebben dat de 2e stm de verantwoording over de klokken had maar ik had het ook nog nooit zo meegemaakt. Nu ligt onder in een la van mijn hut een gedemonteerde klok, daar is een techneut in blijven steken. De 2e wtk  ziet dat ding en vervangt zijn klok door dit huis. Duwt er wat onderdelen in en ook de wijzerplaat er voor met de wijzers en klapt het glazen deurtje dicht, zodanig dat als je het glas opentrekt alles er uit rolt. Nu maar wachten op de 2e stuurman. Die deinst achteruit als de onderdelen hem tegemoet rollen. “Wat ben je nou toch aan het doen, moet het zo ruw?” roept de 2e wtk die al achter hem staat. Die arme 2e st.man stottert van schrik. “Ja,ja mmmaar ik doe helemaal niks” zegt ie.  Het is zondag en onder de koffie wordt er nog gelachen.

Tot zover weer een bijdrage van Nico

Het mag natuurlijk bekend worden verondersteld, dat er niet alleen maar hard gewerkt werd aan boord. Er was ook nog vrije tijd en bij ons vulden we die natuurlijk ook graag.
Zeer waarschijnlijk voor de Sinterklaas 72 had Nico voor zoontje Foeke een racebaan voor autootjes gekocht, met van die "loops" erin. Tja, je bent als WTK natuurlijk zwaar geinteresseerd in zulke techniek, dus de baan moest driftig uitgeprobeerd worden 's avonds, toen Foeke al lag te snurken.

Links leerling Appie (Albert Hoekman), rechts 4e wtk Pijl en Nico zien we op z'n rug. Ingespannen construeren...

Nico druk bezig de autootjes op te lijnen

Linksboven 3e wtk Bart Knegt, daaronder Appie, onderaan Nico nog net te zien en rechtsonder 4e wtk Pijl. Jongens, gaan met die banaan!

Nico start zelf de hap op, Appie kijkt gespannen toe. De salontafel laat de gebruikelijke aanblik zien

Voor alle oud China gangers:

Een Gelukkig Chinees Nieuwjaar

Kees de Ru