Mooie Coastertjes

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
Jaap Rijkeboer
Berichten: 16
Lid geworden op: 14 apr 2008 13:15
Locatie: Groningen

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door Jaap Rijkeboer »

Nog even over de Andairon : in 1979 heb ik daar een aantal maanden als kok op gevaren. Het was
een periode waar ik met erg veel liefde aan terugdenk. Een mooi schip, knusse hutten,een fijne ploeg, en prachtige reisjes, min of meer wilde vaart, Schotland, Ierland, Portugal, Engeland (de docks van Manchester, singsongs in de pub tegenover de poort van de docks, de grauwe romantiek van een zo goed als failliet Engeland waar Thatcher net aan de macht was gekomen). Het krijgen van vracht was voor de eigenaars moeizaam, dus voor ons mooie ligdagen tussen de reisjes door, maar voor hun dus een dure zaak, en die M.A.N slobberde ruim 4 ton brandstof per dag, dus nee, het kon niet echt uit. Toen ook de betaling van de gage ging haperen, en kapitein Meulman en stuurman Altemuhl het voor gezien hielden, ben ik ook maar afgestapt, maar het blijft een van de meest intens beleefde episodes van mijn 12 ambachten-13 ongelukken-loopbaan, een jongensdroom die uitkwam, op een scheepje zoals ze helaas niet meer bestaan. De kleine vaart was groots !


roy
Berichten: 12362
Lid geworden op: 29 jan 2005 22:19
Locatie: Den Helder

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door roy »

Bedankt voor de uitleg van een mooie en duidelijk praktijk ervaring Jaap.
Ja, deze manier van varen op zulke mooie schepen is echt voltooit verleden tijd.

m.v.g., Roy
Een individu weet meer niet dan wel.
Laat dat a.u.b. zo blijven................

TonyfH
Berichten: 285
Lid geworden op: 20 sep 2012 21:10
Locatie: Rosmalen

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door TonyfH »

Tijdens mijn reisje als tourist gefotografeerd in Auckland in oktober 1994:
232 ms Manuia en ms Timo.jpg
232 ms Manuia en ms Timo.jpg (164.92 KiB) 667 keer bekeken
De Manuia is in 1956 gebouwd als MYPUCK in Groningen, https://www.marhisdata.nl/schip&id=4438
Daarachter de Timo, in 1959 gebouwd in Karlstad, Zweden, als ik het Zweeds? in het commentaar helemaal onderaan
http://www.shipspotting.com/gallery/photo.php?lid=1698994
goed begrijp.

Groeten van Teun.

Gebruikersavatar
peelander
Berichten: 1536
Lid geworden op: 25 nov 2009 14:43

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door peelander »

Meligheid troef. Onder de letter C driemaal CORONA tegen gekomen.
De eerste van 1934 was een taaie
Corona 1934.jpg
Corona 1934.jpg (50.48 KiB) 604 keer bekeken
1941-00-00:
In 1941, onder kapitein H. Roossien, werd het schip gebruikt voor het transport van vluchtelingen van Nederland naar Zweden. Ook werden berichten van verzetsgroep 'Zwaantje' overgebracht naar Zweden. 17 jan. 1942 In Duitse dienst. Kapitein Roossien zette zijn illegale werk voor op de 'Hollandia'. Hij werd in maart 1943 hiervoor in Delfzijl gearresteerd. De 'CORONA' voer daarna tussen Frankrijk en de Kanaaleilanden. Op 23 mei 1943 door een Britse luchtaanval te St. Peter Port (Guernsey) zwaar beschadigd. De kapitein en de kok kwamen hierbij om het leven. In augustus 1943 voor herstel naar St. Malo gesleept waar men op 13 april begon. Op 7 juni 1944 werd het schip door een Amerikaanse luchtaanval nog zwaarder beschadigd en brandend op het strand gezet. Het wrak werd in 1946 total loss verklaard en in januari 1946 naar Frankrijk verkocht.

Informatie van Theo Dorgeist:
1940, 13. Mai: Vermutlich in Groninen beim deutschen Einmarsch vorgefunden. 1941,18.Feb.: In Harlingen durch die Hafenüberwachungsstelle Harlingen zur Prise erklärt. 11.März: Nach Unterzeichnung der Sonderregelung durch den Besitzer für den Einsatz im Deutschen Machtbereich frei gegegeben und erst in der holländischen Binnenfahrt eingesetzt. Sommer: In der Frachtschiff nach Schweden eingesetzt. Dabei sollen Flüchtlingen und Nachrichten aus Holland zu den niederländischen Exil – Konsul in Stockholm usw. geschmuggelt. 1942, !5. Jan.: Von der KMD Rotterdam erfaßt füt die Organisatuion Todt als Nachschubschiff für die Kanalinseln. 17.Jan.: In Groningen übernommen und zu den Kanalinseln überführt. Dort bei Organisation Todt- Einsatzgruppe West -, Oberbauleitung Normandie als Kanalinselversorger eingesetzt. 1943.23. Mai: Bei einen britischen Luftangriff in St. Peter Port / Guernsey stark beschädigt. Kapitän und ein Besatzungsmitglied getötet. Aug.: Zu Reparatur nach St. Malo geschleppt. 1944, 13. April: Beginn der Reparaturen in St. Malo. 7. Juni: Durch US- Flugzeuge in St. Malo stark beschädigt und brennend auf Strand gesetzt. 8. Aug.: Wrack von den US – Truppen vorgefunden. 1945, Nov.: Schiff von der Versicherung zum Totalverlust erklärt. 1946, Jan.: Wrack an Frankreich verkauft, geborgen und nach Bordeaux geschleppt.

1987-00-00:
Final Fate:
In 1987 uit de vaart genomen en in 1988 bij Langodden (Øksningan, Herøy på Helgeland) tot zinken gebracht.
2014-07-00:
Het schip staat in 07-2014 echter nog in Equasis als zijnde in dienst. (Last Update 08/07/2014)
Corona 1948.jpg
Corona 1948.jpg (48.92 KiB) 604 keer bekeken
Deze Corona had nogal wat bakkies ook als Senior, sinds 01 1953: zie Marhisdata.
Corona 1957.jpg
Corona 1957.jpg (36.48 KiB) 604 keer bekeken
Onderstaande ook wel vermeldens waard.

Leeuwarder courant 21-09-1961: Leeuwarder spionnen in Stralsund. Verboden stapje over het verkeerde hekje. „Daar krijgen ze me nooit weer heen" zegt scheepskok Gjalt van Bruggen (22) uit de Jan van Scorelstraat. En hij bedoelt daarmee heel duidelijk Oost-Duitsland, waar de politie je nota bene twee uur vasthoudt, beledigt en bedreigt met hel en verdoemenis alleen omdat je in je onnozelheid over een verkeerd hekje klimt. „Spionnen waren we en we moesten maar eens vertellen welke vrienden we hadden bezocht. Nou, ik heb daar geen vrienden. Maar bang, dat ik was!" Een paar weken geleden monsterde hij nogal overhaast en zonder verdere informaties in te winnen op de coaster Corona uit Delfzijl, een 450 tonner, waar hij in Den Helder aan boord klom. Het schip voer direct weg, linea recta naar Rostock en van Rostock naar Stralsund met een lading in van pakken ijzeren platen, koper en rollen draad. Gjalt en zijn stadgenoot H. Terpstra, matroos, kregen de gelegenheid om in Rostock even aan land te gaan. Ze moesten een uur in de tram zitten voor ze in de stad waren maar noch de rit noch het uitje in Rostock werden een groot succes. „De mensen kijken je schichtig aan, spreken niet met je en fluisteren als ze met elkaar praten. De sfeer was er beklemmend en vreemd. Ze zijn allemaal bang daar. Toen we in die tram hardop spraken en een paar keer lachten keken ze ons zo aan alsof we gek waren. Wisten wij veel". In Stralsund gebeurde dat incidentje. De Corona werd eerst buitengaats opgewacht door een torpedobootjager van de DDR, die elk schip voor onderzoek liet stoppen. Wie in de stad wilde passagieren moest een speciale pas hebben en toen men al deze en andere veiligheidsmaatregelen had genomen konden Van Bruggen en Terpstra de goede uitgang van het haventerrein niet vinden. Bij een hoofdpoort werden ze door een opgewonden beambte weggestuurd en omdat zij geen andere mogelijkheid zagen klommen ze een eindje verder over een hekje en kwamen zo in de stad. Na een biosje en een biertje geloofden ze die stad wel, waar het — net als in Rostock — wemelde van de politiemannen, waar de communistische affiches je overal toeschreeuwden en waar niemand opgewekt leek. Ze gingen terug, wilden maar weer over dat hekje klimmen en werden toen gearresteerd door een lid, van de havenpolitie, die met geheven pistool uit de schemering van de vooravond opdook en hen bars beval mee te gaan naar de hoofdpost. Verhoor. Twee uren lang werden de kok en de matroos door een grote serie politie-officieren ondervraagd, afgeblaft en bedreigd. „Ze moesten letterlijk alles weten. Niet alleen wie we waren en wat we deden maar ook hoeveel biertjes we in de stad hadden gedronken, welke film we hadden gezien en wie we bezocht hadden. Want daar draaide het die lui om: we moesten vertellen of we vrienden hadden in Stralsund. We waren spionnen en natuurlijk onderhielden we contacten in de stad. Ze leken wel bezeten met dat spionnenidee. Natuurlijk was het allemaal onzin want geen van ons was eerder ln Stralsund geweest, maar dat wilden ze eerst allemaal niet geloven. Omstreeks middernacht pas mochten we gaan al werden onze walpassen verscheurd en zouden we nog een boete moeten betalen. We hadden ons bijzonder vergrepen, zeiden ze en we mochten blij zijn, dat we er zo afkwamen. De volgende dag mocht het schip pas weg nadat we ieder 100 Mark, zo'n eenennegentig gulden hadden betaald." En geen vreemd schip verlaat de kade van een Oostduitse haven zonder grondig door de politie doorzocht te zijn op vluchtelingen. Permanent staan twee man op wacht bij de valreep en ligt een politieboot naast het schip om elke aspirant verstekeling de pas af te snijden. Ook dat is al niet opwekkend, laat staan wanneer je eventjes aan den lijve onder- vonden hebt hoe de kaarten er in het arbeidersparadijs van Ulbricht voor ligsen. „Nooit kom ik er weer".

1974-04-25:
NvhN 25-04-1974 (bekort): Corona verkocht. Het motorkustvaartuig Corona van de rederij J. Pleyzier te Delfzijl is verkocht aan een in Gibraltar gevestigde rederij. De Corona is van het gladdektype en heeft een draagvermogen van 460 ton bij 386 bruto register ton. Het schip werd in 1957 gebouwd bij de Scheepswerf Hijlkema & Zonen te Martenshoek en is voorzien van een 220 pk Brons-dieselmotor.

1978-09-18:
Final Fate:
Vergaan 8 mijl zuidoost van Cat Island, Bahamas.
groeten
Jan van der Pluijm

Gebruikersavatar
peelander
Berichten: 1536
Lid geworden op: 25 nov 2009 14:43

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door peelander »

Tijdens mijn speurtocht in het foto archief van Jaap de Roode kwam ik twee kusters tegen met een speciaal verhaal voor mij.
De Oostmeep kwam voor mij voor het eerst ter sprake in 2006 toen ik als passagier met de Saline, kapitein Harrie Grijpstra, Vlielander, mee was. Onderweg van Oristano naar Eastham vertelde hij mij het verhaal wat onder de foto staat. Hij vertelde er bij, dat de ouders van matroos W. Kikstra, Vlielander, altijd hebben gelooft dat de Russen achter het verdwijnen van het schip zaten en dat hun zoon nog in leven zou zijn. Toen ik later op Vlieland de vuurtoren bezocht en de gids vertelde wat Harrie me had verteld zei deze dat hij de broer van Kikstra was. Het verhaal werd bevestigd en zei hij mij, dat hij vanwege dat verlies niet naar zee mocht van zijn ouders.
Oostmeep 1967.jpg
Oostmeep 1967.jpg (54.57 KiB) 476 keer bekeken
1968-11-12:
Leeuwarder Courant 12 november 1968:
Harlinger coaster ,,OOSTMEEP’’ in Middellandse Zee vermist. Familie van de bemanning gisteren ingelicht. Negen man aan boord onder wie vier Friezen. Gisterochtend hebben de reders van de Harlinger kustvaarder ,,Oostmeep’’ de familieleden van de opvarenden er van in kennis gesteld dat deze coaster wordt vermist in de Middellandse Zee De ,,Oostmeep’’ (de naam is ontleend aan een vaargeul ten z. van Terschelling in de Waddenzee) die pas sinds december 1967 in de vaart was, had op dinsdag 22 oktober, tien uur des avonds, Brussel verlaten met een lading van 1750 ton steel billets (ijzeren staven) en was Gibraltar ’s middags twee uur gepasseerd op 29 oktober. Sindsdien heeft men niets meer van de coaster en de aan boord zijnde negen bemanningsleden, onder wie vier Friezen, vernomen. Het schip was op weg naar Monfalcone, een haven bij Venetië, waar het vorige week woensdag 6 november had moeten arriveren. De Oostmeep, die van het open-gesloten shelterdecktype is en 1850 ton dead weight meet, is dus een kleine week over tijd. De eigenaren die samenwerken in de rederij ,,Oostmeep’’, dezelfde naam als de coaster draagt dus, hebben geen enkele zekerheid wat er met het schip kan zijn gebeurd. Alles is mogelijk. De motor kan zijn uitgevallen, eventueel gepaard gaande met een electriciteits en radiostoring of het schip kan om een of andere reden ligplaats hebben gekozen bij een eilandje. Het kan ook in het ergste geval zijn vergaan. Er is sprake van dat de ,,Oostmeep’’ op 1 november nog contact zou hebben gehad met een ander schip, doch dit is nog een duistere zaak, aldus de rederij. Over het weer in de Middellandse Zee herinnerden de reders eraan dat vooral Noord-Italië te lijden heeft gehad van storm en hevige regens. Men achtte de weersomstandigheden echter niet direct van dien aard dat daardoor een ramp zou kunnen zijn ontstaan. Aangezien in Noord-Italië ook telefoon en telegraafverbindingen zijn verbroken, kan dit misschien mede een oorzaak zijn dat men geen contact heeft kunnen krijgen. Men heeft anders meestal alleen radiocontact, want sinds de overdracht van de coaster heeft deze nog maar een paar maal Nederland aangedaan. Zoals gezegd zijn er negen koppen aan boord. Kapitein P.K. van der Ploeg komt uit Delfzijl, hij is gehuwd en heeft twee kinderen. Hij is de vlaggekapitein van vijftien kustvaarders. Stuurman R.A. Dubach uit Hilversum is ongehuwd, hij is 24 jaar. Voorts de gehuwde eerste machinist T. van der Berg (36) uit Bergum, en de ongehuwde tweede machinist Y. Wiersma uit Murmerwoude die afgelopen zondag 26 jaar is geworden. De kok H.J. ter Huerne is afkomstig uit Zutphen, de volmatroos, Jan Bos (30) uit Delfzijl is ongehuwd. Verder is er een Spaanse matroos aan boord, Juan Jose Romero-Brito, dan nog de ongehuwde matroos W. Kikstra, bijna 24 jaar van Vlieland en de ongehuwde matroos onder de gage Heerke Feenstra, bijna 21 jaar uit Sexbierum. Het komt wel meer voor dat een schip over tijd is. In dergelijke gevallen worden de familieleden als regel niet direct gewaarschuwd om ze niet nodeloos ongerust te maken. In dit geval achtten de reders, de heren D. van der Schoot, H. van Voorden en M. de Jong te Harlingen (zij vormen een rederscombinatie) het niet verantwoord langer te wachten. Er wordt in het gebied van de Middellandse Zee door allerlei schepen uitgekeken naar de Harlinger kustvaarder. Hierbij zijn Scheveningen Radio en Lloyd’s Intelligence Department (een inlichtingen en opsporingsbureau van Lloyd’s in Londen) ingeschakeld. Zij geven de berichten door aan de scheepscheepvaart met het verzoek om terugmeldingen als enig spoor van de ,,Oostmeep’’ en de bemanning mocht worden gevonden. Van vele landen rond de Middellandse Zee heeft men ook allerlei medewerking gekregen, zoals van de Franse, Italiaanse en Joegoslavische autoriteiten. Lloyd’s agenten in Algiers, Tunis en Malta zijn bezig allerlei contacten te leggen met rederijen en schepen die de routes bevaren die de ,,Oostmeep’’ kan hebben gevolgd. Ook de vlagofficier van de ,,Navy’’ (de koninklijke Britse marine) op Malta heeft medewerking toegezegd. Er wordt met Britse vliegtuigen en schepen gezocht. Ook oorlogsschepen van NAVO en Russische vloot kijken uit naar Oostmeep. Er is een NAVO-oefening gaande in de Middellandse Zee en hoewel die normaal voortgang moet vinden ziet men van deze vloot ook uit naar de vermiste Harlinger. Wij hadden een gesprek met de heer W.H. de Jong, zoon van de reder M. de Jong (deze is ook directeur van de NV Suikerwerken fabriek Frisia) over de vermissing. De heer De Jong jr. legde er de nadruk op, dat de Middellandse Zee een enorme oppervlakte heeft. (de lengte, alleen al is zo’n vierduizend kilometer) De vaarroutes zijn lang niet zo druk als die wij in de Noordzee kennen waar de schepen in bepaalde routes worden samengedrongen. In de Middellandse Zee is er meer spreiding van de schepen. Het is daardoor een zware opgave in dit gebied te zoeken naar een verdwenen schip, waarmee hoe dan ook het contact verloren is. De heer De Jong was er van overtuigd dat zelfs Russische oorlogsschepen medewerking zouden verlenen bij de opsporing. Die weten uiteraard door de uitwisseling van radioberichten wat er aan de hand is en zullen stellig een schip in nood bijstand verlenen, evenals zoals opgemerkt, de NAVO-schepen. Ook de grote zeesleepboten van NV Bureau Wijsmuller uit IJmuiden, voor zover deze slepers In het gebied van de Middellandse Zee varen, kijken uit. Met hun sterke zenders geven ze berichten door aan en over de Nederlandse kustvaarders. ,,Werkelijk, we hebben al het mogelijke gedaan om klaarheid in deze verdwijning te brengen’’, zo verzekerde de heer De Jong jr. ons. De reders houden steeds minstens één telefoonlijn vrij waarop ze de ongeruste familieleden te woord kunnen staan en berichten afwachten van al diegenen die op enigerlei wijze bij het opsporingswerk zijn betrokken. Herhaalde oproepen Scheveningen Radio roept om de paar uur in het Nederlands en in het Engels om dat het schip over tijd is en geeft dan het signalement (naam, tonnage, lengte, type van bouw) door in de hoop reacties te krijgen. De rederij heeft al verscheidene malen gesprekken aangevraagd met de ,,Oostmeep’’, maar geen antwoord gekregen. Er wordt contact gezocht op de korte golfbanden. Van een woordvoerder van Scheveningen Radio, die ons dit meedeelde, vernamen we voorts nog dat het tamelijk slecht weer is. Men achtte het daar ook nog mogelijk dat de ,,Oostmeep’’ schuilgelegenheid had gezocht, en door een defect niet op de korte golf kan reageren. Radio Scheveningen had ondermeer contact gehad met Roma Radio (het Italiaanse radiostation voor schepen) dat hetzelfde oproepbericht regelmatig uitzendt en havens over de vermissing heeft geïnformeerd. Ook Radio Athene doet oproepen. Wat vooral onrust heeft gewekt is dat kapitein Van der Ploeg niets van zich heeft laten horen. ,,Hij is een zeer serieus man en zou stellig alle mogelijke moeite hebben gedaan zijn reders te waarschuwen, ook al zou hij maar één dag over tijd zijn geweest’’, zo vertelde men ons bij Scheveningen Radio. Vanmiddag had de rederij nog niets vernomen van het vermiste schip.

1975-04-10:
Leeuwarder Courant 10-04-1975: Monteur van bedrijf uit Hoogezand zou getuige zijn geweest. Hadden kapitein en reder van „Oostmeep" ruzie over stuk ijzer? Damwoude — Een onbekende elektromonteur van het elektrotechnisch bureau Eekels uit Hoogezand is de man, die volgens eerste machinist Sijde Minnema uit Damwoude mogelijk licht kan brengen in het raadselachtige vergaan van de Harlinger kustvaarder „Oostmeep" rond 1 november 1968 in de van Sicilië. Deze monteur moet eind oktober, toen de „Oostmeep" in Brussel aan het laden was, getuige zijn geweest van een ruzie tussen reder Cornelis van der Schoot en kapitein P. K. van der Ploeg. Aanleiding tot de onenigheid was een massief stuk ijzer van 30 ton, dat de heer Van der Schoot nog aan boord wilde brengen op het moment dat de „Oostmeep" volgens de kapitein al helemaal geladen was. De heer Minnema acht het aannemelijk, dat reder Van der Schoot zijn zin heeft gekregen en dat het brok ijzer in het bovenste van de twee dekken is geplaatst. De mogelijkheden om het goed vast te sjorren zijn naar zijn mening zeer beperkt geweest. Toen het later in de Middellandse Zee enigszins ruw weer werd — echt zwaar weer moet het in die periode overigens niet zijn geweest — is het stuk ijzer mogelijk „aan de haal gegaan", waardoor de „Oostmeep" kan zijn gezonken. In de berichten die ruim zes jaar geleden in de kranten stonden is nooit gesproken over het stuk ijzer, zo schrijft de heer Minnema in de brief aan de Raad voor de Scheepvaart, waarin hij vraagt om een nieuw onderzoek. De heer Minnema hoorde het verhaal van het stuk ijzer van de heer H. Kelder, marinesuperintendent van de rederij Kuhlman uit Harlingen. In november 1974 voer hij onder kapitein Kelder van Gothenburg naar Harlingen. Tijdens een gesprek kwam het onverklaarbare vergaan van de „Oostmeep" ter sprake. Eer. van de negen slachtoffers was IJke Wiersma, een achterneef van Sijde Minnema. De heer Kelder wist dat echter niet, toen hij zijn verhaal vertelde. Ruim driehonderd kilometer ten oosten van Algiers. De schepen hadden via de radio contact. Van bijzondere omstandigheden was toen geen sprake. Daags daarna werd het weer slechter, maar echt zwaar is het volgens de heer Minnema niet geweest. De „Oostmeep" had 1750 ton lang ijzer (steel billets) aan boord. Een schip met een dergelijke lading slingert altijd wat. zegt de heer Minnema. Door de aanwezigheid van een zwaar brok ijzer op het bovenste van de twee dekken en doordat de tanks met water en gasolie na negen dagen varen flink lichter moeten zijn geworden, lijkt het hem aannemelijk dat de „Oostmeep" enigszins topzwaar is geworden. Bij ruw weer kan het stuk ijzer door de scheepswand zijn geschoten.
Tijdens de bouw van de coaster „Seven Seas" op de scheepswerf „Harlingen" had de heer Kelder een monteur gesproken van de firma, die het elektrische systeem aan boord van dat schip aanlegde. Dat gesprek ging onder meer over het vergaan van de „Oostmeep." De (onbekende) monteur had hem toen het verhaal verteld van de ruzie in de salon van kapitein Van der Ploeg in oktober 1968 in Brussel. De kapitein had zijn stuurman, de heer R. A. Dubach uit Hilversum, er nog bijgehaald om de reder ervan te overtuigen, dat het betreffende stuk ijzer niet meer aan boord kon, aldus het verhaal van de monteur. Voor de Damwoudster machinist Is dat ook een mogelijke verklaring voor het feit, dat de „Oostmeep" in een mum van tijd moet zijn gezonken. Had de ramp zich niet zo snel voltrokken, dan zou een ervaren zeeman als kapitein van der Ploeg zeker kans hebben gezien om een sloep te strijken, aldus de heer Minnema. Op Sicilië is later een reddingboot va,n de „Oostmeep" gevonden. Gebleken is dat die niet op normale wijze was gestreken. De „Oostmeep" werd voor het laatst waargenomen op 31 oktober 1968 door de „Phidias" van de Koninklijke Nederlandse Scheepvaart Maatschappij uit Amsterdam. Dat gebeurde op dertig mijl west-noordwest van Kaap Bouga- Sijde Minnema vaart al ruim negentien jaar. Hij zegt nooit vrede te hebben gehad met de verdwijning van de „Oostmeep". Uit talloze gesprekken met andere zeelui is hem gebleken, dat deze ramp voor iedereen een groot raadsel is. Van een aardverschuiving als oorzaak wil hij niet horen. Die doen zich niet voor in het bewuste gebied, zegt hij. De heer Kelder zegt zich desgevraagd wel te herinneren, dat hij met machinist Minnema heeft gesproken over het vergaan van de „Oostmeep". Van een verhaal over een ruzie tussen reder Van der Schoot en kapitein Van der Ploeg weet hij echter niets meer. De heer Cornelis van der Schoot ontkent zelfs, dat er in Brussel onenigheid is geweest terwijl hij aan boord was van de „Oostmeep".

Op Marhisdata valt meer over deze ramp te lezen.

En dan de Westland Trader
Westland Trader 1963.jpg
Westland Trader 1963.jpg (46.28 KiB) 476 keer bekeken
Rond 1965 werkte ik bij de Nieuwe Matex en fietste ik elke dag over KWH Nz naar mijn werk en zag dan de Westland Producer en de Westland Trader daar containertjes met Westland producten laden voor Engeland.
Een dag heb ik de stoute schoenen aan getrokken en gevraagd of eens mee kon, hetgeen werd gehonoreerd.
En zo had deze walslurp zijn eerste zee reisje.
groeten
Jan van der Pluijm

Martinus
Berichten: 825
Lid geworden op: 15 apr 2006 02:41
Locatie: Brasilia

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door Martinus »

Tijdens mijn reisje als tourist gefotografeerd in Auckland in oktober 1994
@Tony H, Auckland - Nieuw Zeeland??

TonyfH
Berichten: 285
Lid geworden op: 20 sep 2012 21:10
Locatie: Rosmalen

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door TonyfH »

Hallo Martinus,

Dat was inderdaad Auckland in Nieuw-Zeeland in oktober 1994.
Ik moest toen wat tijd nuttig besteden omdat ik later die dag naar Sydney in Australië zou vliegen.
Toen ik die twee scheepjes zag liggen dacht ik direct: fotograferen want volgens mij zijn dat Groninger coasters. Naar later bleek alleen de voorste maar dat mag de pret niet drukken.

Hou je haaks en groeten van Teun.

Martinus
Berichten: 825
Lid geworden op: 15 apr 2006 02:41
Locatie: Brasilia

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door Martinus »

@Teun,

Veel dank voor de info! Het verbaast me altijd als ik zie hoe ver die kleine scheepjes soms van hun oorsprong terecht komen!

Groets vanuit de quarantaine!

Martinus

TonyfH
Berichten: 285
Lid geworden op: 20 sep 2012 21:10
Locatie: Rosmalen

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door TonyfH »

Hallo Marinus,

Dat vind en vond ik ook al.
In 1975 lagen wij met de Mytilus in Lissabon in dok toen er een Nederlandse coaster machinedelen kwam laden bij de werf.
Ik had even met iemand staan praten van dat bootje en gevraagd waar zij naar toe gingen met die vracht, hij antwoordde dat zij naar Singapore gingen om te lossen.
Ik vond dat nogal ver weg voor zo'n klein scheepje waarop hij antwoordde "vracht is vracht, de betaling is goed en teruglading is ook al geregeld".
Dus zo zie je maar, toen al ging het ver weg.
Hou je haaks daar in Brazilië.

Groeten van Teun.

Gebruikersavatar
jdbvos
Berichten: 7934
Lid geworden op: 22 apr 2006 16:17
Locatie: Groningen
Contacteer:

Re: Mooie Coastertjes

Bericht door jdbvos »

Marinus en Teun

In 1975 voer -kun je rustig stellen- de khv voor ca 80% op Europa en Noord Afrika, en 20% wereldwijd...
In ca 1980 was die verhouding al minstens 50-50%, en dat is daarna alleen maar sneller gegaan.
Wat de traditionele khv-gebieden 'overnam' waren de lage kruiplijners en de containerfeeders-inspé.
Ikzelf voer met de Geert Bodewes (1981) van Schotland naar HongKong, vandaar naar Japan en Taiwan, om daarna naar Sapele (Nigeria) te varen, en daarna terug naar Europa.
een paar jaar later een schip in vaste dienst vanuit 'thuishaven' Durban langs de OostAfikaanse kust via de Seychellen, Verre Oosten, Australie en Nieuw Zeeland en (ongeveer) dezelfde route terug..
Ik heb, nadat ik de ghv verliet voor de khv, maar 1 reis gemaakt die je 'traditioneel' zou kunnen noemen: R'dam-Lulea-R'dam, en daarna alleen maar (letterlijk) wereldwijd met trampers in de wilde vaart, met als uitzondering dat charter vanuit Durban. Maar ook die reizen waren nooit hetzelfde; de enige vaste constante was de thuishaven Durban

Mijn opa (en m'n vader) vertelde altijd het verhaal van een kapitein die bij m'n opa in de beginjaren van 1900 (of zo) een zeil/motor-coaster van rond de 100T (ik moet nu ff uit het blote bolletje hervertellen) bestelde.... Nu ging dat vroeger vaak mbv medefinanciering door de werf. Hoe dat precies geregeld werd weet ik niet-maar er zal vast wel een bank in hebben meegespeeld. Ik meen dat opa 'meedeed' voor ca F10.000 gulden. Een vermogen in die tijd...
Bij de overdracht vertelde de eigenaar dat hij ook al een lading had aangenomen, naar een plaats genaamd Manaus.... Toen mijn opa z'n wenkbrouwen optrok, en vroeg waar dát dan wel lag, kreeg hij als antwoord "Dat weet ik nog niet, en moet ik nog even nazoeken.." En meneer vertrok...
Nog geen jaar later kwam het schip weer veurdeveurdeur liggen, en kwam de kapitein-eigenaar het kantoor binnen met de woorden "Mörg'n Vos, ik wôl mien schip eem ôfbetoal'n...." en loste eventjes z'n schip volledig af.
En tegen m'n opa nog even apart "...'t lag in Brazilie, een laand in Zuid-Amerika, met almoal Indianen..."
Oost, west...ook best



Plaats reactie