Smit & Co

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
koosn
Berichten: 143
Lid geworden op: 11 aug 2012 16:31
Locatie: Zoeterwoude

Re: Smit & Co

Bericht door koosn »

Weer eens een onvervalst prachtig verhaal over de bijzondere gebeurtenissen van de Nederlandse Scheepvaart.
Vooral omdat het weer verteld wordt door een paar mannen die het zelf hebben meegemaakt en die gelukkig ook zo verstandig waren om een aantal foto’s van deze gebeurtenis te nemen! (Tot mijn grote spijt heb ik dat veel te weinig gedaan tijdens mijn zeevarende periode).
Kijk uit naar het vervolg van dit verhaal. Heerlijk weer even die sfeer van vroeger te proeven in deze saaie Corona periode.


Hans Reints
Berichten: 76
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33
Locatie: Uelsen

Orinoco 1970

Bericht door Hans Reints »

Kapitein Joosse heeft achter de schoorsteen zijn positie bij de telegraaf in genomen en geeft van hier zijn orders aan 1e stuurman Piet Sas die in het stuurhuis het roer houd. 2e buur Frits Kramer staat aan lijzij op de brugvleugel en geef de roerorders van de schipper direct door aan de 1e buur die direct de gegeven orders met het rad uitvoert. Op het achterdek staat bootsman Henk de Vos klaar om samen met de mannen de hieuwlijn van de “Ellin” op te pikken. Na enkele mislukte pogingen lukt het de mannen om met de bootshaak de hieuwlijn op te pikken en deze aan de drijflijn vast te knopen. Deze drijflijn is weer verbonden met de voorloper en de voorloper zit weer met sluitingen aan de Nylonrekker vast die op zijn beurt weer met een sluiting ingesloten zit op de sleepdraad. Alles bij elkaar een behoorlijk gewicht wat op de bak van de “Ellin” behandeld moet worden. Kaptein Joosse houd de “Orinoco” dicht onder de kop van de “Ellin” en valt niet te ver af zodat de mannen op de bak van de “Ellin” in redelijk korte tijd het zaakje boven hebben. Het is zaak om de voorloper snel op de bolders te beleggen. Helaas kunnen wij op de sleepboot daar geen enkele invloed op uitoefenen en hopen dat de mannen daar boven hun vak verstaan. Na een korte tijd geeft de Griekse stuurman het internationale seintje dat we vast staan. De draad kan nu uitgestoomd en op lengte gezet worden. Tijdens het op lengte zetten wordt een bronzen zadel over de draad gezet waar het stoottouw op ingesloten wordt. Als dit gebeurd is kan het dek geklaard worden en is er rust. De “Ellin” heeft aan kapitein Joosse te kennen gegeven dat dat zij graag naar New York gebracht wil worden. “Your Wish is our Comment”. De koers wordt oostelijk gesteld richting New York. So Far, SoGood.

.19 PICT0034.JPG
.19 PICT0034.JPG (128.92 KiB) 762 keer bekeken
19 Klaar voor aktie. Achterop staan bootsman en de matrozen klaar om vast te maken, De nylon ligt al op de bogen en de voorloper ligt opgeschoten in de kont. Let op je beentjes!t
.20 Orinoco met Ellin.JPG
.20 Orinoco met Ellin.JPG (132.22 KiB) 762 keer bekeken
20 1e poging, de hieuwlijn waait te verweg klaar voor de volgende poging
.21 Orinoco met Ellin 2.JPG
.21 Orinoco met Ellin 2.JPG (140.82 KiB) 762 keer bekeken
21 2e poging

22
.22.jpg
.22.jpg (46.82 KiB) 762 keer bekeken
Proberen met een dubbele bocht op de wind. Gelukt, Nu snel de drijflijn er op en halen maar!!!!
De Griek, die eigenlijk een Liberiaan is, laat zich moeizaam achter de “Orinoco” voortzeulen. Door de felle regen en sneeuwbuien die de flanken van de kleine Hollandse sleper geselen, is het silhouet van de Liberiaan af en toe moeilijk te zien. Steeds vaker verdwijnt het silhouet van de “Ellin” achter de huizenhoge golven die met hun woeste wilde witte schuimkammen de sleep en sleper lijken te willen verslinden. Steeds vaker verdwijnt het silhouet achter deze dijken van water om even later het spelletje weer van voor af aan te spelen. Het lijkt wel een spel van kat en muis tussen de golven, de schepen en de bemanningen. Met de minuut verslechtert het weer. Een enorm diep lagedrukgebied, wat veel weg heeft van een orkaan in wording, komtvrij snel onze richting uit!! Dit is een goede reden om de barometer stevig in de gaten te houden!! De barograaf, die cardanisch opgehangen is boven de kaartentafel, zakt naar een zeer verontrustend en bedenkelijk laag peil. Het ziet er voor sleepboot en sleep de komende uren niet best uit.
.23 8.jpg
.23 8.jpg (33.75 KiB) 762 keer bekeken
23 Klaar voor aktie.

De Griek, die eigenlijk een Liberiaan is, laat zich moeizaam achter de “Orinoco” voortzeulen. Door de felle regen en sneeuwbuien die de flanken van de kleine Hollandse sleper geselen, is het silhouet van de Liberiaan af en toe moeilijk te zien. Steeds vaker verdwijnt het silhouet van de “Ellin” achter de huizenhoge golven die met hun woeste wilde witte schuimkammen de sleep en sleper lijken te willen verslinden. Steeds vaker verdwijnt het silhouet achter deze dijken van water om even later het spelletje weer van voor af aan te spelen. Het lijkt wel een spel van kat en muis tussen de golven, de schepen en de bemanningen. Met de minuut verslechtert het weer. Een enorm diep lagedrukgebied, wat veel weg heeft van een orkaan in wording, komtvrij snel onze richting uit!! Dit is een goede reden om de barometer stevig in de gaten te houden!! De barograaf, die cardanisch opgehangen is boven de kaartentafel, zakt naar een zeer verontrustend en bedenkelijk laag peil. Het ziet er voor sleepboot en sleep de komende uren niet best uit.

v+d
Berichten: 6130
Lid geworden op: 20 jun 2011 19:56

Re: Smit & Co

Bericht door v+d »

Mooie plaatjes Hans, wat dat betreft is het jammer dat we vroeger niet allemaal een fototoestel hadden.
Zulke actiefoto's vertellen al het halve verhaal.

Klaas Buytenwegh
Berichten: 623
Lid geworden op: 30 jul 2018 20:31

Re: Smit & Co

Bericht door Klaas Buytenwegh »

Mooi verhaal, zonder bla bla bla, en prachtige beelden. De kersen op de forumtaart.
Grt.
Klaas.

Gebruikersavatar
peelander
Berichten: 1589
Lid geworden op: 25 nov 2009 14:43

Re: Smit & Co

Bericht door peelander »

Je verhalen laten zich als een spannend jongensboek lezen. Graag meer.
groeten
Jan van der Pluijm

Hans Reints
Berichten: 76
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33
Locatie: Uelsen

Orinoco 1970

Bericht door Hans Reints »

.24.jpg
.24.jpg (35.89 KiB) 556 keer bekeken
24 Golven ontnemen het zicht op de Ellin
.25 PICT0037.JPG
.25 PICT0037.JPG (101.42 KiB) 556 keer bekeken
25 De Ellin net zichtbaar tussen de bogen.

Het is even voor acht uur in de avond, tijd voor de aflossing van de wacht. De matroos-onder-de-gage van de 4-8 wacht heeft net zijn laatste por rondje gemaakt en komt met een bakkie bruin vocht, wat ooit de naam koffie heeft gehad, het stuurhuis in.
”Zo Stuur “ zegt hij ” het zit er gelukkig bijna op voor vandaag, dadelijk beneden nog even een kop koffie doen en een bobotje eten, en gelijk inleggen".
“Het is voor vandaag weer genoeg geweest” laat hij verder ongevraagd weten. “van dat weer word je dood en dood moe” gaat hij verder “je weet maar nooit wat het vannacht kan worden” voegt hij er filosofisch aan toe.
Onder normale omstandigheden is het vanuit deze positie nog een drie dagen stomen naar Ambrose Sea Lane vuurschip, het eerste welkom tot New-York.
Hoestend en proestend komt “de ouwe” boven om de wacht van de 1e buur over te nemen.
Is het de koffie of de zware van de Weduwe? Wie zal het zeggen! Het kan natuurlijk ook van allebei zijn!!.
“Goede avond mannen” begroet de ouwe de aanwezige die boven in de brug staan
“alles goed buur?” richt hij zich tot stuurman Sas
Ome Gerrit heeft het altijd over buur en nooit over stuur of meester, dit is zijn manier van communiceren!!
“Ja, en Nee”. bromt onze 1ste buur, na een kort zwijgen gaat hij verder, “ Ja, er zijn geen bijzonderheden te melden, en Nee, het is nog steeds kut (rot)weer en we schieten geen mijl op”.
.26 PICT0040.jpg
.26 PICT0040.jpg (90.36 KiB) 556 keer bekeken
26 Mooi uitzicht met een krachtje of 10/11 over het achterschip naar de Ellin

Volgens het laatste bestek zijn we weer enkele mijlen terug gezet in plaats voor vooruit te gaan .
“De koers is Noordoostelijk” gaat de eerste buur verder “ en het machien geeft ongeveer halve kracht om de boel heel te houden.
(Hiermee bedoeld de eerste buur te zeggen dat de telegraaf op vol vooruit staat, maar dat door het steeds maar verminderen van het aantal toeren of “klappen” op de schroef, het geleverde vermogen gelijk aan half of minder is.)Dit met als doel om de boel heel te houden.
“En kijk eens naar de barograaf”, gaat hij verder, “die zakt als een jekko naar een ongekend dieptepunt ”
“Dat heb ik gezien”, bevestigd de Ouwe “ik zou zeggen, smakelijk eten en welterusten”
“OK schipper, mannen, goede wacht” en hou het heel!
Met deze worden verlaat de 1ste stuurman de brug gevolgd door de matrozen van de 4-8 wacht. Op de brug gaat het ondanks het bijzonder slechte weer zijn gewone gangetje. De mannen van de Herenwacht zijn ondertussen aan dit weer gewend geraakt. Vanaf vertrek Vlaardingen, zitten wij met de Orinoco continue in dit stormachtig weer, met een kleine onderbreking bij de Kyriakoula D Lemos.
.27 PICT0038.JPG
.27 PICT0038.JPG (87.18 KiB) 556 keer bekeken
27 Vlak voor het breken zien we de Ellin tussen de betingpalen de golven afrijden

“Zo Kanebraaier” praait de ouwe de kok, “het gaat niet goed Chef, dat klote weer ik wordt er niet goed van. De kok die gewoonte getrouw iedere avond op de brug een “ouwe hoertje” komt maken hoort het gelaten aan. De ouwe zit niet om een gesprek verlegen, het is meer een opsomming van feiten en frustraties die hij kwijt wil. Hij moet toch tegen iemand hebben om tegen aan te kunnen lullen! En daar is de kok goed genoeg voor.
“ volgens het laatste bestek”, gaat hij verder,” schieten we geen moer op en zijn we weer een paar mijl terug gezet, zo komen we nooit in New York aan”
“Ach schipper” antwoord de Chef,”
“het zal wel weer meevallen, we zitten nog maar drie dagen stomen van New York vandaan, zo erg zal het toch niet meer worden”?.
“Aan alles komt een eind zal ik maar zeggen, zo ook aan deze sleepreis, Hoop ik” voegde hij er zachtjes aan toe.
“Ja, dat hoop ik ook Chef” liet de Ouwe zich ontglippen.
“Als we de zaak maar heel houden dan ben ik tevreden”
Het is rond negen uur als er op de brug een lichte schok gevoeld wordt. Verschrikt kijken de mannen in het stuurhuis elkaar aan en als in een reflex draait hun hoofd naar het achterdek en de sleep. Dit voorspeld niet veel goeds!!
“Het kan niet waar zijn” zijn we alweer gebroken.
Vanaf de brug zien zij de lichtjes van de Ellin langzaam dwars vallen en zich in noordoostelijke richting van de sleepboot verwijderen.
Uiteraard is de schok door het hele schip gevoeld en brengt de mannen snel op been om in marine termen te spreken, hun gevechtsposten in te nemen.
In de Radiohut doet de Marco zijn uiterste best om verbinding te krijgen met de zich snel verwijderde s.s.Ellin. Tot op dit moment wil het nog niet erg lukken. Daar de druk van de sleepdraad op de boeg van de Ellin weggevallen is, komt de Liberiaan dwarszee te liggen en gaat op de wind er als een windjammer vandoor. Terug naar de plaats waar wij hem een paar dagen geleden opgepikt hebben. Ja, het leven van een sleepbootzeeman kan best hard en onbillijk zijn. Dwarszee liggen in een stormachtige Atlantische Oceaan is geen pretje en verre van aangenaam. Het is koud en nat, het sneeuwt en het is donker, aarde donker. De dekverlichting laat een spookachtig landschap ontstaan en daar doet de priemende vinger van het zoeklicht nog een schepje boven op! Langs de borden van de sleper brullen de dijken van ijskoud water voorbij. Het zijn zwarte muren van donker koud water met op de top een wit krullend grijnzend monster wat elk moment de in oliegoed gehulde werkende figuurtjes op het achterdek wil verslinden.
De mannen op het achterdek hebben daar in het spaarzame licht van de twee deklampen geen oog voor. Zij zijn druk bezig met het klaren van de sleepdraad. Zwijgend wordt er gewerkt. Praten is haast onmogelijk door het vele overkomende buiswater en de harde snijdende stormwind. Af en toe klinkt er een vloek of andere krachtterm als het even niet mee zit. Opeens en geheel onverwachts klinkt van achter de schoorsteen een angstkreet die ver boven het geraas van de storm uitgaat!
“kijkuit, berg je “
De ouwe ziet vanaf zijn hoge standplaats achter de schoorsteen een enorme berg water op rijzen en kan alleen nog maar gillen dat we uit moeten kijken..
Met donderend geweld stort een muur van vast water zich over het achterschip.
Het achterdek vervuld zich in een mum van tijd met tonnen ijskoud water waarin alles en iedereen verdwijnt. Niet alleen het dek, maar ook de whalegangen, het kombuis, de lierkamer en de mensen achter op het dek verdwijnen in de kokende massa.
Vol afgrijzen slaat de schipper dit inferno vanaf zijn hoge staanplaats gade, “mijn God” denkt hij vol afgrijzen wat gebeurd er. “Ze verzuipen allemaal”
Radeloos heft hij zijn handen ten hemel.
In zulke situaties is het geen pretje om Kapitein te zijn!! Het is dan echt “lonly at the top”
De Ouwe staat als genageld aan dek en kan niets doen dan alleen maar hopen dat alles goed gaat. Eindelijk na eindeloos lange seconden, die veel op uren lijken, loopt het water door de spui- en waterloospoorten weg van het dek. Eén voor één komen de mannen boven water.
De bootsman en de kok hangen, net zoals de twee olielieden, aan en over de sleepdraad.
2e stuurman Kramer ligt opgevouwen in de kont en twee matrozen hebben houvast gevonden aan de kleine beting en de achterbolders. De derde matroos ligt in het SB gangboord. Een been steekt door een waterpoort en hangt buitenboord. Hij beweegt zich niet!!.
Vol afschrik wrijven de mannen het zoute water uit hun ogen en kijken verschrikt naar hun ongelukkige collega. “Zou het erg zijn, zou hij dood zijn?”
Glibberend en glijdend gaan zij naar hem toe. Door de kracht van het water is hij onderuit gegaan en met zijn hoofd hard tegen het dek of de verschansing geslagen. Gelukkig ademt hij nog en is alleen maar bewusteloos!.
Snel wordt de ongelukkige matroos binnenboord getrokken en naar de beschutting van de whalegang gebracht alwaar hij weer snel bij zinnen komt. Direct wordt geconstateerd dat zijn rechter arm er maar een beetje raar bij hangt. Door de kracht van het water en de harde val op het dek is zijn rechter arm uit de kom geschoten. Tijd voor sentimenteel gedoe is er niet en word de arm door twee collega’s ter plaatsen terug in de kom getrokken. Dat dit niet bepaald een zachtzinnig gebeurden is bewijst de ferme gil die het slachtoffer produceerde en hij weer even van de wereld is. Na dit intermezzo beseffen de mannen pas goed hoe klein en nietig zij zijn en wat de macht en de kracht van het water is. Gelukkig is het deze keer betrekkelijk goed afgelopen, het had erger kunnen zijn.
Gestaag gaat het werk, maar wel met een man minder, door en binnen afzienbare tijd is de draad kaal en kan met binnen draaien begonnen worden.
De 1ste stuurman kwijt zich goed van zijn taak en houdt de kop van de Orinoco recht op wind en golven. Langzaam, tergend langzaam komt de draad, meter voor meter naar binnen. Er moet ruim 800 meter binnen gehaald worden! Als het er nog 800 zijn?
Want waar zijn we gebroken?.
Terwijl de winch zijn werk doet is het even tijd voor een korte rust. Nu de chef kok (tijdelijk)zijn werk aan dek heeft, heeft de koksmaat, die nog te jong en onervaren is om in dit weer aan dek te mogen werken, water opgezet voor een echt bakkie pleur!.
Als de tijd daar is zal dat bakkie “pleur” door een ieder lid van de bemanning, zeker als zij koud, nat en verkleumd zijn, hooglijk worden gewaardeerd.
.28.JPG
.28.JPG (232.22 KiB) 556 keer bekeken
28 Kop op de wind houden.

Volgens de Griekse Marco, die nu ergens met de s.s.Ellin stuurloos op de Atlantic rond drijft, hangt de voorloper bij hun recht naar beneden tot ver onder water. Zij gaan proberen dit stuk van de sleepverbinding weer scheep te halen. Op dit moment kunnen zij nog niet zeggen of dat de voorloper heel of gebroken is.
Op het achterdek komt het eind van de sleepdraad in zicht. De sluitingen en de kous van de nylonrekker komen langzaam langs de opgezet hekrollen aan boord en vallen dan slap in de kont. Dit betekend dat er niet veel materiaal buitenboord hangt. Een snelle controle leert dat de sleepdraad heel en niet beschadigd is. Snel en vakkundig word de rekker afgestopt en uitgesloten. Na het opvangen en uitsluiten van de rekker word deze met de nodige vervaringen behoedzaam over de grote rol binnen gehaald. Na één vervaring is het duidelijk dat de sleepverbinding voor de tweede maal op de nylonrekker gebroken is.
Het restant van de rekker wordt met snijeinden en lassings aan de verschansing geborgd zo dat deze niet in de weg ligt en er ook geen gevaar voor overboord spoelen bestaat. Het ruim blijft onder deze weersomstandigheden gesloten.
Het is duidelijk dat er een nieuwe rekker, en onze laatste, aan dek moet komen!!
Het is onder deze omstandigheden niet wijs om het trossenruim open te leggen om een nieuwe rekker op te halen. Nog zo’n monster golf als even terug en het opentrossenruim is in no-time vervult met de kans dat de Orinoco af zal zinken. Het wachten is op beter weer bij de lij van de Griek .
Als de mannen op het achterdek klaar zijn met zwemmen en zeevasten krijgen zij orders om de reddingsvlotten en de sloepen gereed te maken voor onmiddellijk gebruik tijdens het verdere verloop van de reis .Als dit gedaan is wordt het werk aan dek stil gelegd tot nader order. Verzamelen in de rooksalon op het sloependek. De wind en zeeën blijven maar aantrekken en het begint langzaamaan beangstigend te worden.
De Ouwe laat de boots en de stuurlieden bij zich roepen voor een kort scheepberaad.
“mannen” zo begint hij,
“eerst maar eens schoot-an nemen, dat hebben wij wel verdiend”
“Roep de Kanebraaier maar boven”.
De kok en de koksmaat komen samen boven.
“Chef haal eens een fles uit mijn kastje en zorg ervoor dat een ieder zijn deel krijgt?”.
De Chef haalt de fles maar het is Frits onze 2e stuurman die met fles en glas naar beneden gaat. Je hoort hem op de trap naar van brug naar salon al roepen: “Schoot-aan bij de beting”.
Als de tweede stuur weer terug is , neemt de Ouwe het woord,
“mannen” begint hij voor de tweede keer deze nacht
“de Marco heeft zojuist contact met de Griek gehad en daar is gelukkig alles wel aan boord.
“Volgens de Griek liggen zij als een meeuwtje op het water en hebben zij zelfs met dit weer geen last van overkomend buiswater!?”
De Grieken hebben de voorloper aan dek gehaald en de kapotte rekker uitgesloten en verwijderd”
” zucht”
“Wij hoeven alleen de rekker maar op te geven zodat zij hem in kunnen sluiten. Geef dat problemen??”
De bootsman ziet dat niet zo erg zitten “het zijn Grieken schipper, en dan weet je het maar nooit”.
Met een diepe frons in het voorhoofd gaat hij verder “.
“Als zij kans zien om door een stommiteit hun schroef te verspelen, hoe willen zij dan een toch wel ingewikkelde insluitprocedure tot een goed einde brengen??”
“je hebt gelijk boots, maar de eerste keer is het toch ook gelukt?” het is het proberen waard” gaf de ouwe als slotwoord.
Na een korte stilte gaat de ouwe verder.
“O.K. Mannen we zien wel”
“Boots maak jij nog een rondje over het schip, en kijk of alles goed vast zit en een ieder van dek is”
“Hierna gaan we rond”.
Bootsman Henk maakt met de twee matrozen zijn rondje over dek en laat uit voorzorg alle poorten die nog niet gedaan zijn met de blindeklep afknevelen. Ome Gerrit geeft nogmaals de algemene order dat hij wil dat een ieder zijn zwemvest moet dragen, zelfs bij het ter kooi gaan! Als slapen met een zwemvest problemen geeft, en dat doet het natuurlijk, dit zijn nog de ouderwetse dikke exemplaren, dan mag slapen ook zonder vest aan, maar het moet wel onder onmiddellijk handbereik blijven. Deze order geldt zeker voor de mannen die opwacht zijn. Zwemvest aan!!!!! Er is niemand die nu aan slapen denkt, daar is de toestand te gespannen voor.

In de kaartenkamer geeft de barograaf aan dat hij naar een absoluut diepte punt gaat en dat de stift van het papier dreigt te geraken en dat is niet goed!!!!!.
………Dan breekt het moment aan waarop Ome Gerrit dacht de Orinoco van ”in de zee op” naar “voor de zee weg lopen” wil brengen. Dit gaat het spannendste moment van de hele reis worden!. Je kan de spanning op de gezichten aflezen en deze spanning door het hele schip proeven en voelen. Ieder lid van de bemanning is stil en heeft zo zijn eigen gedachten. De kooien blijven onbeslapen. De wind trekt per minuut steeds meer en meer aan en worden de zeeën als maar hoger en de dalen dieper. Er moet nu zeker een dikke 11 tot 12 staan met uitschieters die nergens op papier terug te vinden zijn. Het door de marco opgevangen weerbericht geeft aan dat het lagedrukgebied snel uitvult en met een noodgang onze kant opkomt. De naald van de barograaf heeft het onderste randje van het papier bereikt en stuitert van het papier af. De stift kan niet verder meer dalen.

Dat betekent dat het oog van de orkaan razend snel dicht bij komt. Rondgaan is nu out of the Question. De roerganger heeft opdracht om hoe dan ook de kop op de wind te houden, maar waar komt de wind vandaan? Langzaam verdwijnen de brekende koppen van de golven en ziet het water eruit als karnemelk!! Om ons heen staat een ondoorzichtige muur van water. Het water binnen de muur word loodrecht uit de zee omhoog gezogen. Het ziet er uit als een omgekeerde regenbui. WE ZITTEN IN HET OOG VAN DE ORKAAN. Doordat de lucht recht uit het oog omhoog gezogen wordt ontstaat er in het oog een vacuüm, te zien aan het loodrecht op stijgen van het zeewater. Dit vacuüm maakt spreken bijkans onmogelijk. Schreeuwen naar de man die op nog geen twintig centimeter van je afstaat is de enige mogelijkheid om gehoord te worden. Ronduit bizar De brekende koppen van de golven mogen dan wel verdwenen zijn, maar de golfdalen waarin wij verdwijnen zijn angstaanjagend diep. Als het verkeerd gaat, en daar begint het op te lijken, en de order schip verlaten gegeven zou worden, staat dat gelijk aan zelfmoord. In dit weer heb je geen enkele kans het te overleven.

Gebruikersavatar
jdbvos
Berichten: 8087
Lid geworden op: 22 apr 2006 16:17
Locatie: Groningen
Contacteer:

Re: Smit & Co

Bericht door jdbvos »

Schitterend beschreven, Hans !
Zelfs Theo Horsten zou geboeid hebben zitten lezen.
Kom óp met de rest ! Je schrijft dit zelf, dus je bent niet vergaan !
Je bent een carrière als schrijver misgelopen, vind ik ! :D
Oost, west...ook best

v+d
Berichten: 6130
Lid geworden op: 20 jun 2011 19:56

Re: Smit & Co

Bericht door v+d »

+1 :!:

roy
Berichten: 12514
Lid geworden op: 29 jan 2005 22:19
Locatie: Den Helder

Re: Smit & Co

Bericht door roy »

Het is inderdaad griezelig nauwkeurig geschreven.
Mooi en interessant hoor !.

m.v.g., Roy
Een individu weet meer niet dan wel.
Laat dat a.u.b. zo blijven................

Johnny
Berichten: 256
Lid geworden op: 18 feb 2017 08:37

Re: Smit & Co

Bericht door Johnny »

Zit met grote spanning te wachten op het vervolg, waanzinnig goed geschreven, spannend van het eerste tot laatste woord!



Plaats reactie