Vertalen en vertalingen

Alles over boeken, schrijven, uitgevers etc.
Gebruikersavatar
Jinny
Berichten: 1083
Lid geworden op: 09 sep 2017 13:34

Re: Vertalen en vertalingen

Bericht door Jinny »

Ha, leuk, via de link eens een recente foto van Theo gevonden...

Ik ben niet zo van de romannetjes, ondanks dat er een V/F in mijn pas prijkt..
Ik ben meer van de reisverhalen en de geschiedenis.
Maar misschien geef ik dit boek een kans...
Je wordt al geboren
Je wordt al begraven
Waarom zou je ook nog worden geleefd?


Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: Vertalen en vertalingen

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) »

----
Ja, natuurlijk. Dat adres heb ik nog. Dat klinkt niet goed, dat je Columbus al na een paar bladzijden weg moest leggen. Ik doe altijd mijn best om de lezer te pakken en niet meer los te laten. En inderdaad: alleen een eerlijke mening heeft waarde.
Met "The Bard" met hoofdletter wordt uitsluitend Shakespeare bedoeld: The Bard of Avon.
Een bard zonder hoofdletter is een doodgewone dichter - of Keltische zanger.

Jan Jonk heeft dertig jaar aan zijn vertaling van Shakespeare gewerkt. HIER lees je er meer over, ook wat hij vindt van de vertaling van Willy Courteaux. Daarvoor was er alleen de vertaling van Burgersdijk uit 1886. Volgens Jonk is zowel de vertaling van Burgersdijk als van Courteaux te veel gekuist. Shakespeare schrok niet terug voor schunnige taal en veel daarvan werd dan in vertaling simpelweg overgeslagen of het werd gekuist. Jonk zegt dat zijn vertaling de eerste goede Nederlandse vertaling is. Ik weet het niet en ik ga het ook niet onderzoeken. :-D
Ik vind het zo prima met die drie regeltjes.

Intussen ben ik veel mooier geworden, Jinny. :roll:
Ach, romannetje... Het is een thriller. Het wordt zelfs aangeprezen als een "een ingenieuze en fascinerende psychologische thriller". Een psychologische thriller zou ik het niet hebben genoemd. Maar zoals ik al zei: goed bedacht, knap gecomponeerd en bovenal boeiend. Het is in drie delen verdeeld en de overgang van deel 1 naar deel 2 is heel plotseling en heel verrassend. Ik heb wel slechtere vertaald.

Ik ga weer verder met lezen en corrigeren. Mijn deadline is volgende week woensdag. Als het effe kan wil het kant-en-klare manuscript vrijdagmiddag mailen. Lukt dat niet, wordt het maandag. Nog steeds mooi binnen de deadline. Dan is het ook mooi geweest voor dit jaar. Drie boeken in 2017 is niet niks, geloof me.

Nou, vooruit, de hele foto waar ik mezelf uit had gehaald. Het is ook alweer zeven jaar geleden en ik weet niet eens meer wie dia nam, zomaar spontaan in de tuin. Maar zoals ik al zei zijn we nu véél mooier. :wink: De hond was Rosa, maar die is inmiddels overleden. We hebben nog maar één hond over.
-----------

----------
Wij Nov 2010.jpg
Wij Nov 2010.jpg (239.05 KiB) 3413 keer bekeken
---------------
Omnia transit sed navigare necesse est

Gebruikersavatar
Jinny
Berichten: 1083
Lid geworden op: 09 sep 2017 13:34

Re: Vertalen en vertalingen

Bericht door Jinny »

Dat zeg ik, misschien geef ik het een kans...
Ik lees veel, maar (heel) weinig fictie.
Komt misschien door mijn achtergrond..

Mooie foto moet ik zeggen.
Mooi stel bij elkaar.
Mooie compositie vind ik ook..
Goed genoeg veren in je achterste, straks kan je niet meer zitten.. :mrgreen:
En komt er van deadlines helemaal niks meer, :lol:

Werk ze nog ff..
Je wordt al geboren
Je wordt al begraven
Waarom zou je ook nog worden geleefd?

Jacob Haasnoot
Berichten: 1
Lid geworden op: 21 dec 2017 22:11

Nieuw boek Frontsoldaat ter koopvaardij WO II

Bericht door Jacob Haasnoot »

Frontsoldaat ter koopvaardij WO II

Katwijker Jacob Haasnoot heeft een boek geschreven over de lotgevallen van zijn vader Cornelis Haasnoot en de koopvaardijschepen waarop deze heeft gevaren tijdens de Tweede Wereldoorlog. In het boek wordt het belang geschetst van de inzet van de koopvaardij aan de eindoverwinning van de geallieerden.
De rol van onze koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog is altijd onderbelicht gebleven, terwijl juist de koopvaardij de belangrijkste en meest effectieve Nederlandse bijdrage heeft geleverd aan de eindoverwinning van de geallieerden. Van die rol biedt dit boek een overzicht.

Amper 18 jaar oud monstert Cornelis begin oktober 1939 aan op zijn eerste schip. Pas in februari 1946 - zes jaar later - keert hij terug in Nederland.

Cornelis overleefde op wonderlijke wijze de dienst aan boord van tien koopvaardijschepen. Hij overleed in 1965 aan de traumatische gevolgen daarvan. Hij was pas 43 jaar oud.

De oceanen waren slagvelden. Overal dreigde gevaar. Niet of nauwelijks bewapend, werden de schepen bestookt door onderzeeërs en vliegtuigen. Ook leden bemanningsleden schipbreuk, vooral als gevolg van mijnen. Het leven van de bemanningsleden van de koopvaardij hing tijdens de oorlog aan een zijden draad.

De bemanningsleden van Nederlandse zeeschepen waren tijdens de oorlog wettelijk verplicht te (blijven) varen. Met het afkondigen van de vaarplicht begin juni 1940 werden zij 'civiele' frontsoldaten, zonder daar een opleiding voor te hebben genoten.

Cornelis heeft meegevaren met talrijke konvooien over de Atlantische Oceaan tussen Amerika en Engeland. Daar woedde de Battle of the Atlantic, de duikbootoorlog tegen de geallieerde konvooien. Met deze konvooien werden enorme aantallen tanks, trucks, vliegtuigen, wapens en munitie naar Engeland vervoerd. Verder levensmiddelen en graan om de Engelse bevolking en het leger te voeden.

Cornelis voer in mei 1941 ook mee met konvooi OB 318. Tijdens deze reis werd de Enigmacode buitgemaakt op een U-boot, waardoor de Duitse marineseinen door de Engelsen konden worden meegelezen. Verder deed Cornelis eind oktober 1942 mee aan de invasie van Noord-Afrika (Operatie Toorts) en begin juni 1944 op D-Day aan de invasie van Normandie (Operatie Neptune).

Het boek bevat ook een hoofdstuk over het bombarderen door de Jappen in maart 1942 van het schip van Jacob Haasnoot, de broer van Cornelis. Met een reddingsloep bereikte Jacob nog wel land, maar overleed eind augustus 1942 in een Jappenkamp. Hij was pas 22 jaar oud.

Het boek bevat foto's van de schepen en een unieke foto van de broers, genomen in New York begin oktober 1941 tijdens havenverlof. Op dat moment lagen hun schepen gelijktijdig in de haven van deze wereldstad. Vaak verbleef men enige tijd in New York voor onderhoud of reparatie aan het schip. Het was de laatste keer dat de broers elkaar zagen. Hebben zij dat voorvoeld en daarom deze foto laten maken?

Onder verantwoordelijkheid van de Nederlandse regering te Londen hebben ongeveer 840 Nederlandse zeeschepen in de oorlogsjaren deelgenomen aan de felle strijd om Duitsland, Italië en Japan te verslaan. Van deze Nederlandse schepen, met een totale tonnage van 2,8 miljoen registerton, zijn er in de Tweede Wereldoorlog 387 verloren gegaan: bijna de helft (46 procent) van alle schepen. In totaal zijn door vijandelijke actie 5.150 geallieerde en neutrale schepen verloren gegaan.

Ongeveer 12.000 bemanningsleden waren afkomstig uit Nederland. Bij de 12.000 Nederlanders moeten nog worden opgeteld de 6.500 opvarenden van uitheemse oorsprong, hoofdzakelijk Indonesiërs.

In totaal dus 18.500 opvarenden van Nederlandse schepen hebben persoonlijk de gevolgen van vijandelijke actie moeten doorstaan. Gescheiden van hun vaderland en van allen die hun dierbaar waren, hebben zij hun plicht gedaan. Ruim 2.100 Nederlandse zeelieden hebben dat vaderland en hun dierbaren nimmer terug gezien. De meesten zijn slachtoffer geworden van oorlogsactie. Van de opvarenden van uitheemse oorsprong zijn ongeveer 1.500 door oorlogsactie of andere oorzaken omgekomen. Daarbij moet worden bedacht, dat degenen die nooit het moment hebben meegemaakt waarop hun schip door een vijandelijke onderzeeboot of een vijandelijk vliegtuig werd aangevallen of op een mijn voer, wisten dat zoiets elke reis kon gebeuren, elk uur van de lange dag, elk uur van de lange nacht. Varen in oorlogstijd was een uitermate hachelijk bedrijf.

Het boek kost € 15 en kan d.m.v. een e-mail worden besteld bij: mr.j.haasnoot@gmail.com


Eerste review:

"Jacob Haasnoot schreef een aangrijpend verhaal over de lotgevallen van zijn vader en oom tijdens WOII. Beide Katwijkse broers voeren op de koopvaardij. Met uiterste precisie wordt het spoor van zijn vader over de zeeën gevolgd, aan de hand van o.a. diens monsterboekje. Overal loerde gevaar, Duitsers en Japanners zaaiden dood en verderf onder zelfstandig of in konvooi varende koopvaardijschepen. Het is bijna een naslagwerk geworden van konvooien, hun samenstelling, de begeleidende schepen, maar ook van de verliezen die werden geleden. En dwars door die bijna kille opsomming van feiten wordt het persoonlijke zeemansleven van vader Cornelis (1921) en oom Jacob (1920) geweven.
Juist die feitelijke context maakt heel direct invoelbaar wat beide jonge mannen, wonende aan de Sluisweg, moesten meemaken. Oom Jacob verloor het leven in een jappenkamp, nadat het schip waarop hij voer werd gebombardeerd. Vader Cornelis maakte aan boord van een bevoorradingsschip de invasie in Normandië mee, maar voer ook in het konvooi dat de Enigma-machine buitmaakte op een Duitse U-Boot.
Door onbegrijpelijk bureaucratisch en wetticistisch denken van de overheid werd vervolgens aan Cornelis de toekenning van een oorlogspensioen over het grootste deel van zijn jaren op zee onthouden. Dank, Jacob Haasnoot ,voor een prachtig boek, dat niet anders dan in één ruk kon worden uitgelezen!”



Plaats reactie